Droom

 

Elke dag van die jaar
droom ek elke aand van haar
sonder dat ek weet of sy
ook elke aand droom van my

Dus ek vra haar liefling
stuur jou sagte kussing
van jou grote bed
waarop jy vanaand gedroom het

Dan kan ek sien of jy
vanaand gedroom het van my
want droom sy van my en ek van haar
dan is ons vir ewig bymekaar

Krake in my siel

​Jou woorde streel oor die krake in my siel,

jou stem spons my moeë liggaam af.

Te moeg om op te kyk,

te stukkend om te sien hoe ek lyk.

Maar jou woorde dra my,

jou hand se aanraking

is my enigste rede om te voel.

Jou warmte kronkel deur my ysland,

stroompies van soet oomblikke,

breek plek-plek deur die kors.

Die lig in jou glimlag bring weer ‘n reënboog,

van vrolike kleure wat die donker minder maak.

Tussen die roggel van my eie kraakende stem,

vind ek weer ‘n rede om in ‘n nuwe toon te praat.

Dalk is daar tog nog hoop vir my.

Net dalk is daar tog ‘n rede om aan jou vas te klou.

Jy gee nie om oor my verlede.

Jy sien nie die vlekke op my klere.

Vir jou is ek die mens wat jy kan dra.

Deur jou oë sien ek weer die mens wie ek was.

Los my nie hier op die verlate plek,

maar neem my saam om by jou aan te sterk.

Verbind my wonde, deur ander oop gekrap.

Maak ‘n vuur met my verbrande as.

Laat my voetval in ‘n slowdance op joune rus,

om so weer, in ritme, my eie deuntjie fluit.

Gooi my tog nie weer vir die wolwe,

maar omvou my in woorde wat die stilte breek.

Glimlag jou stralekrans in my donker put,

tot siel en liggaam weer vereenig is.

Net vir julle

Met pêrels en juwele
uit julle Afrikaanse woordeskat
maak ek ‘n stewige brug
met hier agter ‘n kronkelpad

Van Holland deur België
na Suid-Afrika en terug
bou ek net vir julle
hierdie grote stewige brug

Van ‘n paar sinne
met woorde van my
waar die lang kronkelpad
Julle na gedigte lei

Een eenvoudig gedig
deur myself vir julle geskrewe
oor die mooiste herinneringe
uit my hele lewe

Die stories van die oseaan

My naam is Korneel
Korneel van Sloot
ek is ‘n skipper
van ‘n kleine boot

Ek is dikwels
ver van huis
so word die see
my nuwe tuis

Ek ken elke storie
van die silwer maan
en elke ster
wat bo my staan

Want ‘n meeu ‘n voël
sterk en groot
ek voer hom
stukkies van my brood

Of ek gee hom
kleine ressies vis
sodat die meeu
wat my hiervoor dankbaar is

My die stories vertel
van die oseaan
en die maan en elke ster
wat bo my staan

My lewe

In my hele lewe
hierin gebeur so ongelooflik veel
dis soos ‘n dik boek
waarin ek die hoofrol speel

En as ek my oë sluit
dan sal ek saggies sweef
deur die baie jare
van die lewe wat ek leef

Dan geniet ek elke moment
van elke nuwe hoofstuk
deur myself volgeskrewe
met fantasie en geluk

Dan vergeet ek vir ‘n oomblik
dat my lewe partykeer
ook soos ‘n bose droom kan wees
wat gevul is met hartseer

Magneet

Ek wens ek het ‘n magneet gehad,
een wat jou stadig tot by my kan trek. Ek mis jou grappies
en die manier waarop jou neusie kreukel
Ek mis die klank van jou stem
wat soveel wysheid dra.
Wanneer die son in die oggend opkom, kan ek aan soveel kere dink wat jy my ‘n rede gegee het om op te staan.
Wanneer ek kyk na die maan se helder gloed,
dan onthou ek weer al die kattekwaad wat ons kon aanvang.
Maar al wat ek het is woorde.
Woorde wat ek kan onthou van jou.
Sagte woorde om jou te beskryf.
Al die sagte woorde waarmee jy my soms moet troos.
Want in ons ‘rat-race’ bestaan is dit afstand wat my magneetveld verklein. Maar jy is altyd in my gebede, want jy is te kosbaar vir my.

Die magie van ‘n geskrewe brief

Wie sal ooit die magie
van ‘n geskrewe brief begryp
in hierdie digitale wêreld
waarin ons e-pos, gesels of skype?

Want ‘n geskrewe brief
amper seldsaam in sy soort
sorg dat ‘n volwasse vrou
vir ‘n rukkie ‘n meisie word

Omdat behalwe haar informasie
elke geskrewe brief
verander word in ‘n kunskreasie

Wat deur haarself vol geteken
is met blommetjies, skoenlappers en hartjies
waardeur haar brief soveel meer beteken

In jou hande

My hart en siel is in jou hand se veilige greep;
ek kan myself wees en totaal oorgee aan jou,
die hoendervleis volg die lyn wat jou vinger oor my trek
By jou is die maan se sag-silver streep my lig in die donker. Vir my klink jou stem soos die oorwinningslied van die Visarend Die duining van ons dansende liggame op maat van ‘n koel somer briesie
In jou handpalm dans ek glimlaggend terwyl jou asem oor my hunkerende liggaam blaas. By jou kan ek totaal oorgee en myself wees.
Jy ken my hartsverlange, my geheime.
Oop soos ‘n helder somer dag lê my siel, bekend aan jou,
Die opwinding van ons saam wees bou op om soos lawa ‘n pad deur die mos te sny My kliphart word sag soos seesand wanneer jy net aan my raak My lewe is ‘n top verkoper liefdes verhaal:
en jy is my hoofkarakter.
Ek is dankbaar om my hart in jou handpalm te voel klop.

Op my see

Onverwags was jy net eendag daar. Twee siele wat op dieselfde golf gery het. Jou glimlag, die sterre in jou oë, die misterie rondom jou:
dit hou my steeds gevange.
Op my solo vlug, na wie weet waar, het jy my skuit kom skud.
Onverwags het die golwe stiller geword en tog was my see rowwer. Nuwe gevoelens het my binne gedring. Alles lyk nou anders. Die see om my het woestyn geword. Die vrae meer.
My siel voel skielik vasgevang tussen iets en niks.
Jy los my alleen soos jy stadig verby blits.
En ek wonder:
Waarom is jy eintlik hier verby ?
Wat is jou doel in my oop see ?
Is jy die een wat my sal kom bevry ?
En met al die vrae en wonder vergeet ek om met jou te praat. Deur al die twyfel en verwondering glip jy deur my vingers. Maar jou beeld is in my siel vasgepen;
steeds bly jy my aandster wat my rigting bepaal.

She dance to her own heartbeat

She lets her heart wander over the edge of the earth
No fear for what she don’t know
No fear for what she might find
Listening to the music of her heart,
beating to the sound of her loved one
The wind of the unknown taking her to exiting places
One day she might walk alongside the one who make her smile. From here she can see the horizon,
colorful like her dreams
The coolness of the fresh air around her fills her soul,
the volcanic ash that is in the centre of her being
She dances on the clouds of her sorrow,
makes music with the harsh words that is shouted to her face Nothing can stop her from doing the things she love so much. Her light make the darkness wait in the shadows.
She lets her heart wander over the edge of the earth
‘cause no evil will dare to follow her.
Others envy her bravery.
Her soul is free ‘cause she dance to her own heartbeat.