Magneet

Ek wens ek het ‘n magneet gehad,
een wat jou stadig tot by my kan trek. Ek mis jou grappies
en die manier waarop jou neusie kreukel
Ek mis die klank van jou stem
wat soveel wysheid dra.
Wanneer die son in die oggend opkom, kan ek aan soveel kere dink wat jy my ‘n rede gegee het om op te staan.
Wanneer ek kyk na die maan se helder gloed,
dan onthou ek weer al die kattekwaad wat ons kon aanvang.
Maar al wat ek het is woorde.
Woorde wat ek kan onthou van jou.
Sagte woorde om jou te beskryf.
Al die sagte woorde waarmee jy my soms moet troos.
Want in ons ‘rat-race’ bestaan is dit afstand wat my magneetveld verklein. Maar jy is altyd in my gebede, want jy is te kosbaar vir my.

Die magie van ‘n geskrewe brief

Wie sal ooit die magie
van ‘n geskrewe brief begryp
in hierdie digitale wêreld
waarin ons e-pos, gesels of skype?

Want ‘n geskrewe brief
amper seldsaam in sy soort
sorg dat ‘n volwasse vrou
vir ‘n rukkie ‘n meisie word

Omdat behalwe haar informasie
elke geskrewe brief
verander word in ‘n kunskreasie

Wat deur haarself vol geteken
is met blommetjies, skoenlappers en hartjies
waardeur haar brief soveel meer beteken

In jou hande

My hart en siel is in jou hand se veilige greep;
ek kan myself wees en totaal oorgee aan jou,
die hoendervleis volg die lyn wat jou vinger oor my trek
By jou is die maan se sag-silver streep my lig in die donker. Vir my klink jou stem soos die oorwinningslied van die Visarend Die duining van ons dansende liggame op maat van ‘n koel somer briesie
In jou handpalm dans ek glimlaggend terwyl jou asem oor my hunkerende liggaam blaas. By jou kan ek totaal oorgee en myself wees.
Jy ken my hartsverlange, my geheime.
Oop soos ‘n helder somer dag lê my siel, bekend aan jou,
Die opwinding van ons saam wees bou op om soos lawa ‘n pad deur die mos te sny My kliphart word sag soos seesand wanneer jy net aan my raak My lewe is ‘n top verkoper liefdes verhaal:
en jy is my hoofkarakter.
Ek is dankbaar om my hart in jou handpalm te voel klop.

Op my see

Onverwags was jy net eendag daar. Twee siele wat op dieselfde golf gery het. Jou glimlag, die sterre in jou oë, die misterie rondom jou:
dit hou my steeds gevange.
Op my solo vlug, na wie weet waar, het jy my skuit kom skud.
Onverwags het die golwe stiller geword en tog was my see rowwer. Nuwe gevoelens het my binne gedring. Alles lyk nou anders. Die see om my het woestyn geword. Die vrae meer.
My siel voel skielik vasgevang tussen iets en niks.
Jy los my alleen soos jy stadig verby blits.
En ek wonder:
Waarom is jy eintlik hier verby ?
Wat is jou doel in my oop see ?
Is jy die een wat my sal kom bevry ?
En met al die vrae en wonder vergeet ek om met jou te praat. Deur al die twyfel en verwondering glip jy deur my vingers. Maar jou beeld is in my siel vasgepen;
steeds bly jy my aandster wat my rigting bepaal.

She dance to her own heartbeat

She lets her heart wander over the edge of the earth
No fear for what she don’t know
No fear for what she might find
Listening to the music of her heart,
beating to the sound of her loved one
The wind of the unknown taking her to exiting places
One day she might walk alongside the one who make her smile. From here she can see the horizon,
colorful like her dreams
The coolness of the fresh air around her fills her soul,
the volcanic ash that is in the centre of her being
She dances on the clouds of her sorrow,
makes music with the harsh words that is shouted to her face Nothing can stop her from doing the things she love so much. Her light make the darkness wait in the shadows.
She lets her heart wander over the edge of the earth
’cause no evil will dare to follow her.
Others envy her bravery.
Her soul is free ’cause she dance to her own heartbeat.

Hulpkreet van ‘n goudvis

‘n goudvis in sy glasbak
wat deur ‘n meisie van tien
saamgebring is na die see
sodat hy dit kan sien

terwyl die meisie
vrolik speel en lag
op die grote strand
op hierdie warme dag

en geniet van elke skulp
skreeu hy in sy glasbak
onhoorbaar om hulp

want in die sand naby die oseaan
is sy vryheid so naby
maar tog so ver van hom vandaan