Magneet

Ek wens ek het ‘n magneet gehad,
een wat jou stadig tot by my kan trek. Ek mis jou grappies
en die manier waarop jou neusie kreukel
Ek mis die klank van jou stem
wat soveel wysheid dra.
Wanneer die son in die oggend opkom, kan ek aan soveel kere dink wat jy my ‘n rede gegee het om op te staan.
Wanneer ek kyk na die maan se helder gloed,
dan onthou ek weer al die kattekwaad wat ons kon aanvang.
Maar al wat ek het is woorde.
Woorde wat ek kan onthou van jou.
Sagte woorde om jou te beskryf.
Al die sagte woorde waarmee jy my soms moet troos.
Want in ons ‘rat-race’ bestaan is dit afstand wat my magneetveld verklein. Maar jy is altyd in my gebede, want jy is te kosbaar vir my.

Advertisements

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s